مدت هاست که دلم می‌خواد در مورد تهران بنویسم.دلیلی خاصی براش ندارم. فقط به نظرم تهران علاوه بر اینکه مهمترین شهر ایرانه٬ یجورایی از معدود پایتختهای مهم دنیا هم هست.برای این حرفم دلیل دارم که اگه حوصله شد توی همین نوشته دلایلم رو می نویسم٬ وگرنه یه وقت دیگه در موردش می نویسم.

من به مدت شش ماه است که بنابه دلایلی در تهران زندگی می‌کنم و زندگی در این شهر بزرگ رو تجربه می‌کنم.قبلن بارها و بارها به این شهر آمده بودم و تجربه زندگی کوتاه مدت چند روزه رو در اینجا داشتم. همیشه وقتی در مورد زندگی در اینجا صحبت می‌شد٬ به شدت با اون مخالفت می‌کردم و دلایلش هم مشاهداتم در مورد زندگی بسیار بد اکثریت مردم تهران٬ خیابانهای کثیف٬ هوای آلوده٬ ترافیک کلافه کننده٬ مردمی که به نظر بی‌هدف برای هیچ می‌دوند و ... بود و حالا که خودم دارم بنا به شرایط پیش آمده اینجا زندگی می‌کنم می‌خوام نظراتم رو در مورد تهران و زندگی در اینجا بنویسم و نوشته‌هام تنها و تنها مشاهدات شخصیم هستند.

تهران بینی- قسمت اول:

تهران مطمئنن مهمترین شهر٬ پرجمعیت ترین٬ پر زرق و برق‌ترین شهر ایرانه.به جرات میتونم بگم همه امکانات رفاهی شهروندی توی این شهر خلاصه شده و برای اکثر ایرانیهای مقیم ایران توانایی زندگی توی این شهر یه آرزوست. اگه توی ذهنت آرزوهای بزرگی داری میتونی با تحمل سختیهای این شهر و اراده زیاد از امکانات فراوان و نادرش کمال استفاده رو ببری.این شهر پر از رنگه٬ پر از بیلبورد‌های بزرگ و زیبای تبلیغاتیه٬ پر از آدمهای جورواجور و عجیبه که شاید هیچ جای دیگه توی ایران مثل اونها رو نبینی! اینجا سینماهایی داره که مطمئنن بعضی هاش با اونهایی که توی شهرت دیدی تفاوت زیادی داره.سالن تئاتر٬ سالن موسیقی٬ سالن ورزشی٬فرهنگ سرا٬ فست فودها و رستورانهای خیلی قشنگ٬ فروشگاه‌های بزرگ با برندهای معروف که فقط نگاه کردن به اجناس قشنگش٬ شاید ساعتها وقتت رو بگیره. امکان نداره تو چیزی به ذهنت برسه و اینجا پیداش نکنی.اکثر صنف‌ها توی یک راسته قرار دارن و اگه حوصله کنی حتمن جنس مورد نظرت رو پیدا می کنی. اینجا دقیقن یه فروشگاه بزرگه پر از چیزهای مختلف که اگه چیزی می‌خوای٬ دست خالی برنمی‌گردی.

بزرگترین خصیصه این شهر "حس رقابته" که همه‌جا و بین همه کس می‌بینی. این حس از طبقه بالا تا پایین٬ بین آدمهای کوچیک و بزرگ و خلاصه توی همه سطوح پراکندست.